Parochie Peerke Donders, Tilburg
Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg Parochie Peerke Donders, Tilburg
Parochie Peerke Donders uit Tilburg op Twitter Parochie Peerke Donders uit Tilburg op Facebppl


 


Hemelvaart                              21 mei 2020



 

 

 

 

Inleiding

"Wat staan jullie naar de hemel te kijken?" kregen de leerlingen te horen. Ja, wat staan ze daar naar boven te staren? Jezus is uit deze wereld weggegaan, ten hemel opgenomen, verdwenen uit hun ogen. 
Sta niet te staren naar de hemel omhoog, kijk om je heen.
Die hemel is hier beneden, overal waar mensen voor jou liefde worden: mensen die je troosten als je bedroefd bent,
die je helpen als je niet meer verder kunt,
die je vergeven en je een nieuwe kans bieden,
die enthousiast zijn en jou aansteken om het goede te doen,
die geduld met je hebben, zacht en mild zijn,
die je trouw blijven.
Echte vrienden die je niet in de steek laten,
die vrede brengen en goedheid uitstralen,
die weten van liefde
en van je houden waar je ook bent en wat er ook gebeurt...
Zij lijken hier op aarde op Jezus in de hemel.

Nu zullen die leerlingen en wij zelf moeten opstaan om in deze wereld
aan zijn Geest gestalte te geven.
Nu komt het erop aan die Geest herkenbaar te maken voor anderen,
zodat ook zij be-Geest-erd worden. Aan die opdracht mogen wij meewerken. 


Handelingen der Apostelen 1, 1-11

Mijn eerste boek, Teófilus, heb ik geschreven over alles wat Jezus gedaan en geleerd heeft tot aan de dag, waarop Hij zijn opdracht gaf aan de Apostelen, die Hij door de heilige Geest had uitgekozen en waarop Hij ten hemel werd opgenomen. Na zijn sterven, toonde Hij hun met vele bewijzen dat Hij in leven was. Hij verscheen hun gedurende veertig dagen en sprak met hen over het Rijk Gods. Terwijl Hij met hen at, beval Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar de belofte van de Vader af te wachten die, zo zei Hij, gij van Mij vernomen hebt: "Johannes doopte met water, maar gij zult over enkele dagen gedoopt worden met de heilige Geest." Terwijl zij eens bijeengekomen waren, stelden zij Hem de vraag: "Heer, gaat Gij in deze tijd voor Israël het koninkrijk herstellen?" Maar Hij gaf hun ten antwoord: "Het komt u niet toe dag en uur te kennen, die de Vader in zijn macht heeft vastgesteld. Maar gij zult kracht ontvangen van de heilige Geest, die over u komt, om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria en tot het
einde der aarde."
Na deze woorden werd Hij ten aanschouwen van hen omhoog
geheven en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. Terwijl zij Hem
bij zijn hemelvaart gespannen nastaarden, stonden opeens twee
mannen in witte gewaden bij hen die zeiden: "Mannen van Galilea,
wat staat ge naar de hemel te kijken? Deze Jezus, die van u is
weggenomen naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkeren als
gij Hem naar de hemel hebt zien gaan."


Evangelie: Matteüs 28, 16-20

In die tijd begaven de elf leerlingen zich naar Galilea, naar de berg, die Jezus hun aangewezen had. Toen zij Hem zagen, wierpen zij zich in aanbidding neer; sommigen echter twijfelden. Jezus trad nader en sprak tot hen: "Mij is alle macht gegeven in de hemel en op aarde. Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen en doopt hen in de Naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest en leert hun te onderhouden alles wat Ik u bevolen heb. Ziet, Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding der wereld."


Bezinning


Zijn vrienden hebben het altijd vermoed:
Hij hoorde niet thuis in deze wereld.
Zijn blik was te eerlijk; zijn glimlach, als van een kind.
Zijn gebaar was vertedering, nooit bedreiging.
Zijn Woord was waarheid.

Zo'n mens kan het op onze wereld nooit langer dan 30 jaar volhouden.
Een tijdje vindt men Hem 'sympathiek', daarna is Hij 'interessant',
vervolgens 'nogal vreemd', en tenslotte 'ongepast', dat wil zeggen 'ongewenst'.
Het is dan nog maar een kleine stap naar 'geliquideerd'.

Hemelvaart is een mooi woord voor een grote tragdie:
God, die door de mens op zijn plaats wordt gezet,
die zich niet ongestraft tussen mensen mag bewegen
en zijn droom van vrede moet inslikken.

God draagt nu de littekens die nooit meer genezen.
Zijn littekens zijn de mensen die lijden aan deze wereld,
die kapot gaan aan pesterijen,
die machteloos proberen op te boksen tegen onrecht.
Het zijn de mensen die altijd opzij worden gezet
en op den duur aan zichzelf gaan twijfelen.
Het zijn de mensen die gekwetst worden in hun edelste gevoelens
en het aan niemand kunnen zeggen.

Hemelvaart is niet voorbij
Zijn vrienden gaan nog steeds dezelfde weg
van 'sympathiek' naar 'geliquideerd'.
Hun littekens zullen nooit genezen. 


Lied: Al heeft Hij ons verlaten

Al heeft Hij ons verlaten,
Hij laat ons nooit alleen.
Wat wij in Hem bezaten
is altijd om ons heen
als zonlicht om de bloemen
een moeder om haar kind.
Teveel om op te noemen
zijn wij door Hem bemind.

Al is Hij opgenomen,
houd in herinnering,
dat Hij terug zal komen,
zoals Hij van ons ging.
Wij leven van vertrouwen,
dat wij zijn majesteit
van oog tot oog aanschouwen
in alle eeuwigheid. 


Overweging

Het ligt een beetje voor de hand om vandaag over de hemel te praten. Maar waar denken we eigenlijk aan bij het woord hemel? Denken we aan een plaats waar het zalig is, hemels, een plek boven, een plek die het aardse overstijgt?
In het Nederlands betekent hemel ook gewoon de lucht. We praten over een mooie blauwe hemel of een prachtige sterrenhemel. Ook de bijbel zet ons op het spoor naar een hemel boven. De eerste lezing vertelt hoe Jezus opsteeg, de wolken in, naar de hemel ging.
Als iemand overleden is dat zeggen we gemakkelijk: hij of zij is nu in de hemel, bij God. Dan denken we ook gemakkelijk aan een plek ergens boven.
Maar de hemel is geen plaats in de gewone zin van het woord, het is
geen plek ergens boven de wolken, of waar dan ook.
God heeft niet ergens een vaste plek waar zijn troon staat. Wij denken altijd plaatselijk, maar God is niet plaatselijk, alleen materiële zaken nemen plaats in. Die hemel, die we na ons aardse leven hopen te bereiken, dat zijn bij God, is niet zijn op een bepaalde plaats.
Maar het duidt wel op een toestand van geluk, van blijheid. En die situatie waarin mensen gelukkig en blij zijn, moet niet iets zijn wat we na de dood hopen te bereiken, we moeten alles doen om die situatie hier en nu werkelijkheid te maken.
Het gaat in heel Jezus' prediking en bij alles wat hij deed om een hemel in het hier en nu, hier in ons aardse bestaan. Gods hemel is een situatie waarin het zalig is, hemels, goddelijk, het is een toestand waarin mensen zich blij en gelukkig voelen.
Van Jezus kun je zeggen: hij was een hemelse mens, d.w.z. hij was een mens die blijheid bracht, bevrijding, hoop, die zich inzette voor een hemels klimaat onder de mensen waarvan iedereen kon zeggen: wat is het fijn zo te leven met elkaar.
Van Jezus zeggen we ook dat hij een goddelijke mens was, een zalige mens waarin iets van God zichtbaar werd, iets van zijn warme liefde, juist ook voor het kleine en kwetsbare. En als wij ons door die Jezus willen laten leiden, als we in zijn geest een stukje hemel op aarde willen bewerken, dan moeten we niet naar boven kijken, niet naar het onbereikbare, dan moeten we ook niet naar later kijken, naar de hemel na de dood, maar naar onze leefsituatie hier en nu. Daar ligt onze taak. Daar moeten we proberen een klimaat van blijheid te bewerken. 
Vroeger lag vaak te veel de nadruk op het verdienen van de hemel, de hemel na ons aardse leven wel te verstaan, daardoor liepen gelovigen wel eens met hun hoofd in de wolken en hadden ze te weinig aandacht voor gewone aardse zaken, en voor die hele fundamentele opdracht om deze aarde bewoonbaar te maken, plezierig te maken voor alle mensen, wie of waar ze ook zijn.
Natuurlijk hopen na dit leven in een situatie terecht te komen waarin het hemels is, waarin we alleen maar blijheid vinden, maar onze levensopdracht ligt op de eerste plaats in het hier en nu. Dat we zelf de hemel moeten maken, horen we niet zo graag. We krijgen veel liever een kant en klare hemel aangereikt. We zijn in wezen misschien een beetje lui, we willen zo graag een gemakkelijke weg naar de hemel. Dromen van de hemel, bidden om de hemel, is niet zo moeilijk, er zelf aan werken in je leven, met en voor anderen, is het wel.
Er is een verhaaltje over twee monniken, die heel veel dikke boeken gelezen hadden. En heel vaak mediteerden die over de hemel. Op een keer lazen in een van de oude boeken dat er ergens in de wereld een plek was waar de hemel de aarde raakte, daar kon je zo door de poort naar binnen. Dat wilden de beide monniken wel. Ze reisden heel de wereld af, van noord naar zuid en van west naar oost. En jawel hoor, op een keer stonden ze voor de poort naar de hemel. Bevend en vol verwachting openden zij de poort en gingen naar binnen, maar tot hun verbijstering vonden ze achter de poort gewoon hun kloostercel, van waaruit zij vertrokken waren.
M.a.w. de poort naar de hemel, naar een hemels leven, ligt niet ergens boven, niet ergens later maar gewoon thuis, in ieders eigen levenssituatie. De hemel begint daar waar we vreugde geven aan elkaar en waarin je blij bent dat je die kunt geven. Dat is aards hemels, en menselijk goddelijk. Dat is zalig.